كرده يا از دنيا برود .
شارح ( ره ) در ذيل [ تضرب اوقات الصّلوات ] مىفرماين :
زدن وى بايد بحسب آنچه حاكم مصلحت مىداند باشد .
و بدنبال [ و تلبس اخشن الثياب ] مىفرماين :
مقصود خشنترين لباسى استكه عادتا براى پوشيدن اتّخاذ مينمايند و پس از [ تطعم اجشت الطعام ] مىفرماين :
مقصود از [ اجشب الطّعام ] غذا و طعامى است كه خشن و سخت باشد اين معنا را ابن اثير بيان كرده .
بايد توجّه داشت كه جشب و سخت بودن طعام چون به حسب عادت مردم متفاوت و متغاير است به اين معنا بسا ممكن است غذائى در عرفى سخت و تناولش دشوار باشد در حالى كه همان طعام نزد برخى ديگر غذاى مطبوع و صالحى مىباشد از اينرو لازمست عادت زن را در نظر گرفته و طعامى را كه از نظر عادت او جشب و سخت محسوب مىشود به او داده شود و بهرتقدير از نظر رفتار و پوشاندن لباس و خوراندن طعام با وى همچنان رفتار بايد بكنند تا يا توبه كند و يا از دنيا برود و مدرك اينحكم صحيحه حلبى از مولانا الصّادق عليه السلام و غير اين صحيحه مىباشد :
در صحيحه مزبور راجع به زنى كه از اسلام ارتداد پيدا نموده اينطور آمده :
او را بكشند ولى تحت خدمت شديد قرارش داده ، از طعام و شرب آب منعش كنند مگر به مقدارى كه نميرد ، خشنترين لباسها را به او پوشانده و در اوقات سهگانه نمازش حاضرش كرده و ويرا شكنجه نمايند
و در خبر ديگر از حضرتش عليه السلام آمده :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 343
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤٣