سارق مزبور كه حرّ را فروخته اگر مفسد فى الارض است پس لازمهاش آنست كه حاكم مخيّر باشد بين اينكه وى را بقتل رسانده يا دست و پاى او را بر خلاف هم قطع كند مثلا دست راست و پاى چپ و بالعكس و همچنين ساير احكام افساد فى الارض ، نه آنكه بطور متعيّن قطع دست تنها لازم باشد .
قوله : لانّه لا يعدّ مالا : ضمير در [ لانّه ] به حرّ راجعست .
قوله : فان باعه : ضمير فاعى در [ باعه ] بسارق و ضمير مفعولى آن به حرّ راجعست .
قوله : كما يقطع السّارق : يعنى به همان كيفيّتى كه دست سارق را قطع مىكنند و انشاء اللّه شرح آن عنقريب خواهد آمد .
قوله : لامن حيث انّه سارق : ضمير در [ انّه ] به سارقى كه حرّ را فروخته راجعست .
قوله : و جزاء المفسد القطع : بدليل آيه ( 33 ) از سوره مائده كه مىفرمايد :
انّما جزاء الّذّين يحاربون اللّه و رسوله و يسعون فى الارض فسادا ان يقتّلوا او يصلّبوا او تقطّع ايديهم و ارجلهم من خلال الى آخر الآيه .
قوله : و يشكل : ضمير نائب فاعلى بفرموده قيل راجعست .
قوله : بانّه ان كان مفسدا الخ : ضمير در [ بانّه ] و [ كان ] بسارق مزبور راجعست .
قوله : قتله و قطع يده : ضمائر مجرورى بسارق مزبور راجعست .
قوله : من احكامه : يعنى احكام مفسد فى الارض كه انشاء اللّه عنقريب خواهند آمد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 141
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤١