از اصل ما ترك است و پس از آنكه ثلث يعنى چهار تومانش را به پدر و مادر مادر پدر داديم باقيمانده هشت تومان است كه اين مبلغ دو سوّم از دوازده تومان محسوب مىشود و حاصل آنكه هشت تومان را به پدر و مادر پدر پدر بايد داد كه ايشان بايد آن را بين خود اثلاثا تقسيم كنند يعنى پدر پدر پدر مالك دو سوّم هشت تومان بوده و مادر پدر پدر يك سوّم آن را تملّك مىنمايد .
قوله : فيجتزء بها : ضمير در [ بها ] به ثمانية عشر راجعست .
قوله : لدخول الاخرى : مقصود از [ اخرى ] عدد شش مىباشد .
قوله : فيها : يعنى فى ثمانية عشر .
قوله : فتضرب فى اصل المسئلة : ضمير نائب فاعلى در [ تضرب ] به ثمانية عشر راجع بوده و مقصود از اصل مسئله عدد ( 3 ) مىباشد .
قوله : ثلثها ثمانية عشر : ضمير در [ ثلثها ] به اربعة و خمسين راجع است .
قوله : منها اثنى عشر : ضمير در [ منها ] به ثمانيد عشر عود مىكند
قوله : لابوى ابيها : يعنى پدر و مادر پدر مادر .
قوله : و ستّة لابوى امّها : يعنى شش قسمت به پدر و مادر مادر مادر داده مىشود .
قوله : كذلك : يعنى بالسّويّة .
قوله : منها اثنى عشر : ضمير در [ منها ] به ستة و ثلثون راجع است .
قوله : لابوى امّه : يعنى پدر و مادر مادر پدر .
قوله : لابوى ابيه : يعنى پدر و مادر پدر پدر .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 60
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٦٠