تخطي إلى المحتوى الرئيسي

المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 50

مساهمون:

ص٥٠
پدر داد كه بين خود اثلاثا تقسيم مىكنند يعنى جدّ دو ثلث و جدّه ثلثش را دريافت مىنمايد و دو ثلث را هم بايد به جدّ و جدّه پدرى پدر داد كه ايشان نيز آن را بين خود اثلاثا تقسيم مىنمايند يعنى بجدّ دو ثلث و به جدّه يك ثلث داده مىشود پس دو ثلث اصل چون ابتداء به سه قسمت تقسيم شد مخرج عدد سه مىباشد و هركدام از ثلث كه به مادرىها يا دو ثلثى كه ببه ابىها داده مىشود باز چون به سه قسمت تقسيم مىشود مخرج هريك سه بوده كه بملاحظه تماثل بيكى اكتفاء كرده و سپس آن را در عدد سه كه اصل دو ثلث را به آن تقسيم نموديم ضرب كرده و حاصل ضربش عدد ( 9 ) مىگردد و بدين ترتيب دو ثلث اعطائى به ايشان بر عدد سهام منكسر مىشود همانطورى كه ثلث اعطائى باجداد چهارگانه امّى همچنين است . و بين عدد هر فريق و نصيبشان تباين است يعنى بين يك و چهار در جانب اجداد امّى و بين دو و نه در طرف اجداد ابى چنانچه بين دو عدد نه و چهار نيز تباين مىباشد از اينرو بايد دو عدد نصيب يعنى ( 1 ) و ( 2 ) را طرح كرده و تنها دو عدد ( 4 ) و ( 9 ) را در هم ضرب كنيم . قوله : لو ترك ثمانية اجداد : ضمير فاعلى در [ ترك ] به ميّت راجع است . قوله : لابيه : ضمير مجرورى به ميّت عود مىكند . قوله : اى جدّ ابيه : يعنى جدّ پدر ميّت . قوله : و جدّته : يعنى جدّه پدر ميّت . قوله : لابيه : قيد است براى جدّ و جدّه يعنى جدّ و جدّه پدرى پدر ميّت .