شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و مضروب چهار در نه كه سى و شش مىشود را در اصل فريضه يعنى عدد سه وقتى ضرب كرديم عدد صد و هشت حاصل مىشود كه ثلث از اين عدد به اقرباى امّى داده شده و بر تعدادشان منقسم شده بدون اينكه كسرى لازم آيد و دو ثلث ديگرش نيز بر عدد سهام اقرباى ابى كه نه باشد بدون كسر تقسيم مىگردد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود اينست كه پس از تحصيل عدد سى و شش كه از ضرب عدد چهار در نه بدست آمد اين عدد را در اصل فريضه كه عدد سه باشد بايد ضرب نمود و مضروب ( يعنى حاصلضرب ) عدد سى و شش در سه ، صد و هشت مىشود يعنى ما ترك ميّت را در مسئله اجتماع اجداد ثمانيه با هم بايد به صد و هشت قسمت تقسيم نمود و پس از آن ثلث يعنى سى و شش قسمت آن را به اجداد چهارگانه مادرى داده كه ايشان آن را بين خود بطور مساوى تقسيم مىكنند در نتيجه بهريك نه قسمت ميرسد و دو ثلث آن يعنى هفتاد و دو قسمت را بر سهام نهگانه اقرباى ابى توزيع مىنمائيم يعنى آن را به نه سهم كه هر سهيم هشت قسمت است تقسيم بايد كرد .
بنابراين به جدّ و جدّه پدرى پدر ميّت دو ثلث آنكه چهل و هشت قسمت است داده شده كه جدّه شانزده قسمت آن و جدّ دو ثلثش كه 32 قسمت است مالك مىگردند .
و به جدّ و جدّه مادرى پدر و ميّت بيست و چهار قسمت داده مىشود كه دو ثلث آن يعنى شانزده قسمت به جدّ و ثلثش كه 8 قسمت است به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 53
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٥٣