قوله : و لم نقف له على مستند : ضمير در [ له ] به شرط دوّم راجع است .
قوله : الى قائله : يعنى قائل اين شرط .
قوله : مشعرا بتمريضه : يعنى تمريض و تضعيف شرط .
قوله : و اطلاق النصوص يدفعه : يعنى يدفع الشرط .
قوله : بمعقده : به صيغه اسم مفعول و ضمير مجرورى بمخالف عود مىكند .
قوله : كما يلزم بغيره : يعنى به غير معتقده فى هذه المسئلة .
قوله : تثبت عنده لا عندنا : ضمير در [ عنده ] بمخالف راجعست .
قوله : كاخذ سهم العصبة منه : ضمير در [ منه ] بمخالف راجع است .
مؤلف گويد :
مثلا وارث فريضه سنّى است و پس از اعطاء فريضهاش اگر از ما ترك مبلغى زياد آمد چون ايشان معتقدند فاضل از فريضه به عصبه داده مىشود لاجرم زائد را به عصبه ميّت كه شيعه هستند مىدهيم و وارث مزبور حق اعتراض ندارد چه آنكه بر طبق اعتقاد خودش عمل نمودهايم .
قوله : و حلّ مطلّقته ثلاثا : سنّىها معتقدند زن را شوهر در يك مجلس بدون تخلّل رجعات مىتواند سه طلاقه نمايد در حالى كه از نظر شيعه باطل بوده و تنها يك طلاقش واقع مىشود حال اگر سنّى چنين نمو مطلّقه بر شيعه حلال است زيرا به اعتقاد مطلّق سه طلاق صحيح واقع شده .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 302
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠٢