تقدير اطلاقى برايش باقى نمىماند .
سؤال
اگر از طرف مرحوم شيخ گفته شود :
ظهاركننده وقتى مىگويد : ظهرك كظهر امّى يا كظهر اختى و يا ديگر از زنان محرّم ابدى .
ظاهر اين تشبيه آنست كه زوجه يا كنيز همچون ساير محرّمات ابدى جميع استمتاعات از وى حرام باشد چه دخول و چه غير آن و اختصاصى به دخول نمىتوان قائل شد .
جواب
اين دليل عين مدّعا است كه تشبيه زوجه و كنيز به زنان محرّم ابدى در جميع استمتاعات باشد و بعبارت ديگر اين استدلال مصادره بمطلوب است .
سپس مىفرماين :
احكام و مطالبى كه تا باينجا گفته شد در فرضى بود كه ظهار به طور مطلق واقع شده باشد اما اگر آن را معلّق به شرط نموده بودند مثلا مرد گفته باشد : انت علىّ كظهر امّى ان بعث . در صورتى كه تعليق را مانع از صحت ظهار ندانيم قطعا تا شرط حاصل نشود تماس مرد با زن حرام نبوده و مىتواند از وى استمتاع ببرد .
ناگفته نماند : در اين حكم فرقى نيست بين آنكه شرط [ وطى ] بوده يا غير آن باشد .
بنابراين اگر شرط را [ عمل وطى ] قرار داد و گفت : انت على كظهر امى
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 390
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٩٠