ينظرون من طرف خفى ( نگاه مىكنند به آن با نظرى خفى و پنهانى ) ، و تقدير حديث بنابر معناى اوّل چنين بوده :
يحرم لاجل الرّضاع ( حرام مىشود بعلّت رضاع . . . ) و بنابر معناى دوّم اينطور مىباشد .
يحرم بسبب الرّضاع ( به واسطه تحقق يافتن رضاع . . . ) و به هرتقدير چون ظهار به واسطه تشبيه بمحرّمات نسبى واقع مىشود و اجمالا مورد تسالم و اتّفاق علماء است پس در رضاع نيز بايد اجمالا واقع شود .
قوله : و مستند عمومه فى الثانى : ضمير مجرورى در [ عمومه ] به ( حكم ظهار ) راجع بوده و مقصود از [ ثانى ] ( وقوع ) ظهار به واسطه تشبيه بمحرّمات رضاعى مىباشد .
قوله : صلّى اللّه عليه و آله و سلم : حديث مذكور را مرحوم صاحب وسائل در ج 14 ص 280 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن على بن الحسين ، باسنادش از حسن بن محبوب ، از هشام بن سالم ، از بريد العجلى ، از مولانا ابى جعفر عليه السّلام فى حديث : انّ رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله و سلّم قال :
يحرم من الرّضاع ما يحرم من النّسب .
قوله : و قول الباقر عليه السّلام : وسائل ج 15 ص 511 و قبلا شرح آن گذشت .
قوله : و من فى الخبر : مقصود از خبر حديث منقول از نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و إله و سلّم مىباشد .
قوله : مثلها فى قوله تعالى ممّا خطيئاتهم الآية : ضمير در [ امثلها ] به [ من ] راجع بوده و آيه مزبور در سوره نوح آيه 25 مىباشد .
قوله : يغضى من مهابته : اين عبارت فقرهاى از مصراع اوّل قصيدهاى است كه فرزدق در وصف حضرت على بن الحسين مولانا السجاد عليه السّلام
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 337
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٧