زنان بنابر مشهور رضاعى آنها مقصود باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
زنى كه مورد ظهار واقع مىشود يا غائب از مجلس ظهار است و يا حاضر :
در صورتى كه غائب باشد مرد يا از وى به اسمش ياد كرده و يا با ضمير غائب از او تعبير مىكند صورت اوّل همچون بگويد : هند علىّ كظهر امّى يا هند علىّ كظهر اختى و يا هند علىّ كظهر بنتى و امثال اين تعبيرات مثل اينكه به جاى لفظ [ على ] كلمات [ منّى ] يا [ لدى ] يا [ عندى ] يا [ الىّ ] و اشباه اين الفاظ را بگويد چنانچه مىتواند اساسا آنها را حذف نمايد و بگويد :
هند كظهر امّى .
و در فرضى كه همسر حاضر باشد از دو صورت خالى نيست :
الف : آنكه او را مورد خطاب قرار داده و مىگويد : انت علىّ كظهر امّى يا كظهر اختى و يا كظهر بنتى .
ب : آنكه او را بااشاره مورد حكم قرار مىدهد مثلا مىگويد : هذه علىّ كظهر امّى يا كظهر اختى و يا كظهر بنتى يا غير ايشان از زنان محرّمه ديگر همچون عمّه و خاله اگر چه رضاعى آنها باشد .
سپس مىفرماين :
مقصود مصنّف ( ره ) از [ على الاشهر ] آنست كه اين دو امر هردو مشهورى است يعنى :
1 - وقوع ظهار به غير مادر از محارم نسبى .
2 - وقوع ظهار به محرّمات رضاعى مطلقا چه مادر رضاعى و چه غير او .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 328
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٨