منزل نتواند درك كند به دليل احتمال سوّم مىتوان متمسّك شد .
سپس مرحوم شارح مىفرماين :
احكامى كه در لزوم مراجعت و عدم آن گفته شد و نيز احتمالاتى كه ذكر نموديم در موردى است كه اوّلا :
رجوع زن از سفر به خانه ممكن بوده .
و ثانيا : ضرورت و الزامى به عدم مراجعت نباشد .
چه آنكه در اين دو صورت بدون ترديد مراجعتش لازم و واجب نيست .
قوله : و لو كانت فى سفر مباح : مانند مسافرت براى تفريح و تفرّج .
قوله : او مندوب : نظير مسافرت براى زيارت يكى از قبور ائمّه طاهرين عليهم السّلام .
قوله : ادراكها جزء من العدّة : ضمير مؤنث در [ ادراكها ] به مطلّقه راجع است .
قوله : او مطلقا : يعنى چه جزئى از آن را درك كرده يا درك نكند .
قوله : او تتخيّر بينه و بين الاعتداد : ضمير در [ بينه ] به رجوع راجع است .
قوله : من اطلاق النّهى عن خروجها : مقصود از [ نهى ] نهى در آيه شريفه ( 1 ) از سوره طلاق است كه مىفرمايد : و لا يخرجن .
قوله : فيجب عليها تحصيل الكون به : ضمير در [ عليها ] به مطلّقه و در [ به ] به [ مسكن ] راجع است .
قوله : عدم صدق النّهى هنا : مشار اليه [ هنا ] مطلّقه در حال سفر مىباشد .
قوله : لانّها غير مستوطنة : ضمير در [ لانّها ] به [ مطلّقه ] راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 201
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٠١