كند بخلاف مسئله در اينجا كه بر مادر واجب است عين شير را به بچه بخوراند از اينرو نمىتواند در مقابل آن عوض دريافت كند اگر چه نفس عمل و گذاردن پستان در دهان طفل و رساندن شير به او بر وى واجب نيست .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بنابراين قول بايد بگوئيم اگر چه ايصال و رساندن شير به دهان طفل بر مادر واجب نيست ولى چون بذل عين شير و خورانيدن آن بطفل مستلزم گذاردن پستان بر دهان و رساندن شير بكودك است لاجرم اين عمل واجب شده و در مقابل آن نيز نبايد بتواند اجرت بگيرد .
پس از آن مىفرماين :
و چه بسا در برخى از كلمات آمده كه اين مطلب قابل قبول نيست كه بگوئيم كودك بدون تناول لباء حيات و زندگانيش ادامه پيدا نمىكند و بدين ترتيب مىتوان گفت كه خوراندن اين شير به طفل بر مادر واجب نيست و وقتى واجب نشد گرفتن اجرت در قبالش اشكالى ندارد .
و مرحوم علامه در كتاب قواعد بطور قطع و جزم فرموده طفل بدون لباء نمىتواند زندگى كند و در صورت عدم تغذيه از آن حياتش مختل مىگردد .
ولى برخى ديگر اين امر را مقيّد بغالب كرده و فرمودهاند :
غالبا اطفال بدون خوردن اين شير زنده نمىمانند .
و اين تعبير از نظر ما اولى و شايستهترين عبارات مىباشد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 381
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٨١