مهر و اينكه در وقت عقد سوره يا آيه مورد تعليم را معين كردهاند با هم متّفقند منتهى در شخص معيّن با هم نزاع دارند مثلا يكى مدعى سوره بقره است و ديگرى مدّعى آنست كه سوره مورد تعليم سوره آل عمران بوده .
قوله : قدّم مختاره : يعنى مختار زوج .
قوله : لانّ الواجب فى ذمته منها : ضمير در [ ذمته ] به زوج و در [ منها ] به قرائت راجعست .
قوله : فتعينه اليه : ضمير در [ تعينه ] به امر كلى و در [ اليه ] به زوج راجعست .
قوله : ان تستقل بالتلاوة : ضمير مستتر در [ تستقل ] به زوجه راجعست .
قوله : و لا يكفى تتبعها نطقه : ضمير مؤنث به زوجه و در [ نطقه ] به زوج راجعست .
قوله : لا يقدح فيه نسيانها : ضمير در [ فيه ] بصدق تعليم راجع بوده و ضمير در [ نسيانها ] به زوجه عود مىكند .
قوله ما علمته : ضمير فاعلى به زوجه و ضمير مفعولى به ماء موصوله راجعست .
قوله : و ان لم تكن قد اكملت جميع ما شرط : ضمير در [ لم تكن ] به زوجه راجع بوده و ضمير نائب فاعلى در [ شرط ] بماء موصوله عود مىكند .
متن :
و لو تعذر تعلمها لبلادتها ، أو موتها ، أو موت الزوج حيث يشترط التعليم منه ، أو تعلمت من غيره فعليه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 29
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٩