شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
فصل هفتم مبحث عيوب و تدليس
عيوبى كه در مرد بوده پنجتا است بشرح زير :
جنون و ديوانگى ، خصاء ، جبّ ، عنين بودن و ابتلاء به مرض جذام بنابر قولى .
شارح ( ره ) مىفرماين :
ضمير [ هى ] در عبارت مصنف ( ره ) به عيوبى راجعست كه مجوّز فسخ نكاح به آن نحوى كه انشاء اللّه در آينده خواهيم گفت مىباشند .
و سپس در ذيل [ فى الرّجل ] مىفرماين :
عيوب مذكور لازم نيست كه در رجل يعنى مرد بالغ وجود داشته باشد تا بتوان بواسطهاش نكاح را فسخ نمود بلكه زوج چه بالغ بوده و چه نابالغ وقتى مبتلاء بيكى از عيوب نامبرده بود بر زن جايز است عقد نكاح را فسخ كند .
و پس از آن در ذيل [ خصاء ] مىفرماين :
ضبط اينكلمه با خاء مكسوره و الف ممدوده است به معناى كشيدن بيضتين است كه اين عارضه و عمل موجب جواز فسخ نكاح شده اگرچه مرد بعد از آن قادر بر وطى نيز باشد .
و در دنبال [ جبّ ] مىفرماين :
مقصود از آن قطع نمودن مجموع نره يا مقدارى كه باقيماندهاش به قدر حشفه نباشد .