و على اعتبار الشرطين ظاهر الآية و بمعناها رواية محمد بن مسلم عن الباقر ( عليه السلام ) . و دلالتهما بمفهوم الشرط . و هو حجة عند المحققين .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و همچنين بر مرد آزاد و حرّ جايز نيست كه با قدرتش بر ازدواج با زنان حرّه و آزاد كنيز را بكابين خود درآورد چنانچه اگر از ازدواج با زنان حرّه عاجز بوده ولى از ترك تزويج در مشقّت نباشد حق ازدواج با كنيز را ندارد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از قدرت بر تزويج حرّه آنست كه اوّلا زن حرّه يافت شده و ثانيا بر پرداختن مهريه و نفقهاش شخص قادر بوده و ثالثا از نزديكى با او ناتوان نباشد و از مجموع اين سه امر اصطلاحا به [ طول ] بفتح طاء تعبير مىشود .
سپس در ذيل [ اذا لم يخش العنت ] مىفرماين :
مقصود از [ عنت ] در لغت مشقّت شديد بوده و در شرع ضرر سخت را گويند كه بواسطه ترك تزويج متوجه شخص شده بطورى كه منجر به واقع شدن در زنا گردد و منشاء آن غلبه شهوت بر او و ضعف تقوى مىباشد .
پس در عنت دو امر معتبر است :
الف : وقوع در ضرر شديد .
ب : ضعف قوى .
سپس مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 73
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٧٣