قوله : هذا هو المشهور : مشار اليه [ هذا ] تفصيلى است كه مذكور شد .
قوله : و عليه الفتوى : ضمير در [ عليه ] بمشهور راجع بوده و مقصود از [ الفتوى ] فتواى شارح ( ره ) است .
قوله : لكن لا يمكن من الدخول عليها ليلا : كلمه [ لا يمكن ] به تشديد كاف و به صيغه مجهول بوده و ضمير مستتر در آن بزوج راجعست و ضمير مجرورى در [ عليها ] به زوجه عود مىكند و معناى عبارت اينستكه مرد را از اينكه شب نزد همسرش برود متمكن نساخته و از اين امر او را ممانعت مىكنند .
قوله : و لا من الخلوة بها : ضمير در [ بها ] به زوجه راجع بوده و مقصود اينست كه در روز نيز از خلوت نمودن با همسرش او را بازمىدارند .
قوله : و لا من اخراجها الى دار الحرب : ضمير در [ اخراجها ] به زوجه راجع بوده و اضافه [ اخراج ] به ضمير از قبيل اضافه مصدر به مفعول است بنابراين فاعل آن ضميرى است مستتر است كه بزوج عود مىكند .
قوله : ما دام قائما بشرائط الذمة : اين عبارت قيد است براى [ انّ النكاح لا ينفسخ ] .
قوله : استنادا الى روايات ضعيفة الخ : از جمله اين روايات حديثى استكه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 14 ص 420 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن الحسن باسنادش از محمد بن على بن محبوب از احمد بن محمد از على بن حديد از جميل بن درّاج از برخى اصحاب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 196
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٩٦