قوله : و يستحب لهم الاجابة : ضمير در [ لهم ] بمؤمنين راجع است .
قوله : فالافضل له الافطار : ضمير در [ له ] به [ من موصوله ] راجع است .
قوله : صيامه : ضمير در [ صيامه ] به [ من موصوله ] عود مىكند .
متن :
( و يجوز أكل نثار العروس و أخذه بشاهد الحال ) أي مع شهادة الحال بالإذن في أخذه ، لأن الحال يشهد بأخذه دائما . و على تقدير أخذه به فهل يملك بالأخذ ، أو هو مجرد إباحة ، قولان أجودهما الثاني و تظهر الفائدة في جواز الرجوع فيه ما دامت عينه باقية .
شرح فارسى
مرحوم مصنف مىفرماين :
19 - از آنچه بر سر عروس نثار مىكنند تناول نمودن جايز است و بقرينه شاهد حال نيز مىتوان از آن برداشت و با خود برد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از [ شاهد حال ] اين است كه قرينه حاليه شهادت دهد كه مالك اذن و اجازه در برداشتن داده و راضى است كه مالش را در خصوص اين حالت ديگران بردارند نه آنكه مراد اين باشد كه حال گواه و قرينه باشد به برداشتن آن براى هميشه و دائم .
و بهرصورت اگر شخصى آن را برداشت كلام در اين واقع مىشود كه آيا بنفس برداشتن مالك شده يا صرف اباحه تصرّف برايش پيدا ميگردد :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 34
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٤