عقد نكاح گويند كه قبول آن محقق شده باشد بنابراين وقتى گفتند در عقد نكاح با هم مقارن واقع شدند معنايش اينست كه قبولهاى آنها در يك زمان تحقق يابد .
و بهرتقدير شارح ( ره ) مىفرماين :
حكم مزبور اتفاقى بوده و در آن بر مخالفى دست نيافتيم .
و دليل آن از اخبار روايت عبيد بن زرارة استكه ميگويد :
محضر امام صادق عليه السلام عرضه داشتم :
پدر دخترى اراده نمود او را بكابين مردى درآورد و جدّ وى نيز قصد كرد كه وى را به تزويج مرد ديگرى درآورد كداميك از اين دو عقد صحيح و درست است ؟
امام عليه السلام فرمودند : جدّ ما دامى كه ضرر و فساد ايجاد نكرده باشد بر پدر مقدّم است مشروط باينكه عقد پدر قبل از او واقع نشده باشد .
قوله : لو زوّجها الابوان : ضمير مؤنث در [ زوّجها ] به دختر راجع است .
قوله : الاب و الجدّ : سرّ اينكه مرحوم شارح [ ابوان ] را تفسير فرمودهاند غالبا وقتى اين لفظ گفته مىشود پدر و مادر بذهن مىآيد ازاينرو براى جلوگيرى از چنين تبادرى در اينجا ابوان را تفسير به جدّ و اب فرمود .
قوله : لا نعلم فيه خلافا : ضمير در [ فيه ] به تقديم عقد جدّ راجع است .
قوله : و تدل عليه من الاخبار رواية عبيد بن زرارة :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 280
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٠