قوله : بطمعه فى الميراث : بيان تحقق تهمت مىباشد .
قوله : لا تأتى فى جميع الموارد : ضمير در [ لا تأتى ] به تهمت راجع است .
قوله : ان لم يتعلق غرض : يعنى غرض مجيز ثانى .
قوله : باثبات اعيان التركه : يعنى قصدش اين نباشد كه بواسطه اجازه عينى از اعيان تركه زن را بعنوان ارث گرفته كه بر مبلغ مهريه از جهتى ترجيح داشته باشد .
قوله : من الدّين : مقصود مهريه است .
قوله : او يخاف امتناعه من ادائه : يعنى او لم يحف به صيغه مجهول ضمير در [ امتناعه ] به مجيز ثانى و در [ ادائه ] به مهر راجعست .
يعنى اگر خائف نباشيم كه چنين قصدى دارد تهمت منتفى است و الا با وجود چنين خوفى وى در معرض اتّهام قرار گرفته فلذا قسم نفى چنين قصدى را از او نموده و از معرض اتهام خارجش مىكند .
قوله : او هربه : يعنى قصد هربه .
ضمير به مجيز دوّم راجع است .
قوله : و مع ذلك : مشار اليه [ ذلك ] فرض مزبور مىباشد كه مجيز در آن مورد تهمت نمىباشد .
قوله : و انّها تحلف باللّه : ضمير در [ انّها ] به زوجه راجع است .
قوله : ما دعاها الى اخذ الميراث : ضمير مؤنث به زوجه راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 278
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧٨