اجازه و در [ فيرجع ] به مستأجر اول عود مىنمايد .
متن :
و إن عمل تبرعا و كان العمل مما له أجرة في العادة تخير مع عدم فسخ عقده بين مطالبة من شاء منهما بأجرة المثل ، و إلا فلا شيء .
شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين :
و اگر موجر در مدت اجاره براى غير عمل تبرعى و مجانى انجام داد از دو حال خارج نيست :
الف : آنكه عمل از كارهائى است كه عادتا و عرفا براى آن اجرت منظور مىكنند .
ب : آنكه چنين نمىباشد .
در صورت اول مستأجر اگر عقد خويش را فسخ نكرد مخيّر است در گرفتن اجرة المثل بهر يك از موجر و مستأجر دوم كه خواست مراجعه كند .
و در فرض دوم براى مستأجر اول هيچ حقى نيست .
قوله : و ان عمل تبرعا : ضمير در [ عمل ] به اجير راجع است .
قوله : و كان العمل مما له اجرة : ضمير در [ له ] به ماء موصوله راجعست .
قوله : تخيّر مع عدم فسخ عقده : ضمير در [ تخيّر ] و [ عقده ] به مستأجر اول راجعست .
قوله : بين مطالبة من شاء منهما : ضمير در [ منهما ] به اجير و مستأجر دوم راجع است .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 98
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٨