شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ح : و همچنين براى كودك و ديوانه و سبك عقل شفعه ثابت بوده منتهى با بودن مصلحت ولى ايشان براى آنها اخذ به شفعه نمايد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
همانطوريكه در تصرفات ديگر ولى لازم است مصلحت ايشان را رعايت نمايد .
لازم بتذكر است كه در ثبوت حق شفعه براى اين گروه فرقى نيست بين اينكه شريك ايشان كه حصه خود را فروخته ولىّ ايشان بوده يا غير او باشد .
سپس مىفرماين :
و همانطوريكه ولىّ در صورت وجود مصلحت به نفع ايشان حصه فروخته شده را بواسطه شفعه بايشان برميگرداند . اگر مصلحت ايجاب نمود كه حصه مملوكه آنها را بفروشد و خود شريك ايشان بود ميتواند بدين وسيله و بسبب اعمال شفعه سهم فروخته شده را به خود - اختصاص دهد .
چنانچه اگر دو نفر در ملكى شريك بوده يكى صغير و ديگرى مجنون يا سفيه باشد و ولىّ طبق مصلحت حصه يكى از آن دو را فروخت و بمقتضاى مصلحت براى ديگرى حصه فروخته شده را شفعه كرد عملش ممضى و صحيح است .
قوله : و كذا تثبت للصبى الخ : ضمير مستتر در [ تثبت ] به شفعه راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 320
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٠