قوله : مع انّ المقصود منها : ضمير در [ منها ] به [ منحه ] عود مىكند .
قوله : و هو اللبن : ضمير [ هو ] به مقصود راجعست .
قوله : لا تبقى عينه : كلمه [ عينه ] فاعل است براى [ لا تبقى ] و ضمير در [ عينه ] به لبن راجع است .
قوله : و لا تصح اجارتها لذلك : ضمير در [ اجارتها ] به منحه عود كرده و مشار اليه [ ذلك ] عدم بقاء عين است .
متن :
منفردا كان ما يؤجر ، أو مشاعا إذ لا مانع من المشاع باعتبار عدم القسمة ، لإمكان استيفاء المنفعة بموافقة الشريك و لا فرق بين أن يؤجره من شريكه ، و غيره عندنا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
و : اجاره عين مزبور ( عينى كه انتفاع از آن متوقف بزوالش نباشد ) چه در حال انفراد و جدا از حق غير و چه در حال مشاع و همراه با حق ديگرى صحيح مىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
دليل اين حكم آن است كه مشاع بودن بملاحظه اينكه مال تقسيم نشده مانع از صحت اجاره عين مستأجره نيست زيرا استيفاء از آن با موافقت و رضايت شريك ممكنست پس وجهى براى بطلان اين اجاره به نظر نمىرسد .
سپس مىفرماين :
و در حكم مذكور فرقى نيست بين اينكه موجر مال مشاع را به شريكش اجاره دهد يا به غير او در هردو صورت از نظر فقهاء اماميّه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 30
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٠