مجرورى در [ به ] به ما فى يده عائد است .
قوله : سواء فى ذلك : مشار اليه [ ذلك ] وجوب تسليم مىباشد .
قوله : المال الذى وكل فى بيعه : ضمير در [ بيعه ] به المال راجعست و مقصود از مال در اينجا متاع قبل از فروش است .
قوله : و ثمنه : يعنى ثمن مال و آن فرض بعد از فروش متاع مىباشد .
قوله : و المبيع الذى اشتراه : ضمير فاعلى در [ اشتراه ] به وكيل و ضمير مفعولى به مبيع راجعست و اين فرض در جائى استكه وكيل با پول موكل متاعى خريده .
قوله : و ثمنه قبل الشراء : ضمير در [ ثمنه ] به مبيع راجع است .
قوله : و غيرها : يعنى غير اين قبيل اموال مثل اينكه وكيل مالى را كه موكل از ديگرى طلب داشته وصول نموده و نزدش موجود است .
قوله : و نبّه بقوله : ضمير فاعلى در [ نبّه ] و ضمير مجرورى در [ بقوله ] هر دو به مصنف ( ره ) راجع مىباشند .
قوله : على انه لا يجب عليه دفعه اليه قبل طلبه : ضمير در [ انّه ] به معناى شأن و در [ عليه ] به وكيل و در [ دفعه ] به مال و در [ اليه ] و [ طلبه ] بموكل راجعست .
قوله : بل معه : يعنى بلكه با طلب لازمست .
قوله : و مع امكان الدفع شرعا و عرفا : امكان دفع به
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 251
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥١