بقوله : إذا طولب على أنه لا يجب عليه دفعه إليه قبل طلبه ، بل معه ، و مع إمكان الدفع شرعا و عرفا كالوديعة .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ل : زمانيكه موكل مال را از وكيل مطالبه نمود بر او واجبست آنچه در دست دارد بوى تسليم كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
در اين حكم فرقى نيست بين مالى كه وى كيل در فروش آن شده يا ثمن آن بعد از فروش باشد و چنانچه در مال ياد شده تفاوتى نيست بين متاعى كه با پول موكل ابتياع شده يا پولى كه هنوز با آن مال و متاعى خريدارى نشده و يا غير اينها از اموال ديگر باشد .
سپس مىفرماين :
مرحوم مصنف با اين عبارت كه فرمود [ اذا طولب به ] به اين حكم اشاره نمود كه بر وكيل واجب نيست مال را قبل از مطالبه موكل به وى دفع كند بلكه وجوب و لزوم در وقتى است كه از وى بخواهد و امكان دفع براى او شرعا و عرفا باشد همانطوريكه در وديعه نيز حكم نسبت بودعى چنين مىباشد .
قوله : و يجب عليه تسليم ما فى يده : ضمير در [ عليه ] و [ يده ] به وكيل راجع است .
و دليل اين حكم آن است كه :
ردّ امانت عند المطالبة واجب است چنانچه ادلّه اربعه بر آن دلالت دارند .
قوله : اذا طولب به : ضمير مستتر در [ طولب ] به وكيل و ضمير
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 250
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٥٠