و غيرها مما لم يدخل في المبيع ، و لو كان مشغولا بزرع لم يبلغ وجب الصبر إلى أوانه إن اختاره البائع و لو كان فيه ما لا يخرج إلا بهدم وجب أرشه على البائع ، و التفريغ و إن كان واجبا إلا أن القبض لا يتوقف عليه ، فلو رضي المشتري بتسلمه مشغولا تم القبض و يجب التفريغ بعده .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ه : واجب است كه در وقت به قبض دادن مبيع خالى از اموال و امتعه بايع و غير آن باشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
اگر مبيع زمين و در آن زراعتى بوده كه وقت بريدن آنها نرسيده باشد در صورتى كه بايع بخواهد زراعت را در زمين باقى بدارد بر مشترى واجب است تا اوان رسيدن آنها صبر كند .
و اگر در آن مال و متاعى بوده كه بجز منهدم نمودن مبيع و خراب كردنش نمىتوان از راه ديگر آن را بيرون آورد بايع مبيع را به همان مقدار خراب كرده و آن را از متاع خود تخليه كند منتهى ارش خرابى را لازم است كه به مشترى بپردازد .
سؤال
ممكن است در مقام پرسش گفته شود :
اگر تفريغ مبيع از مال بايع و تخليه آن از هرچه غير مبيع است بر بايع لازم و واجب مىباشد پس در موردى كه عمل به اين واجب
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 421
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٢١