قوله : الغيبة : بكسر غين يعنى در غياب مؤمن كلامى بگويد كه اگر به گوش او رسد مكدّر گردد .
قوله : نميمه : يعنى حرفى را كه شخصى در مذمّت ديگرى گفته واسطهاى آن را به شخص مورد مذمّت برساند .
قوله : و اليمين الفاجره : يعنى قسم دروغ .
قوله : و قطعية الرحم : يعنى به هيچگونه وسيله ارتباطى بين خود و ارحامش برقرار نكند حتى بدعاء نمودن در غيابش .
قوله : اكل مال اليتيم : يعنى بناحق در مال طفليكه پدر و ولى ندارد تصرف كند .
قوله : خيانة الكيل و الوزن : يعنى در موقع فروختن يا خريدن جنس وزن مالى كه بايد به ديگرى بدهد كمتر از وزن - واقعيش باشد .
قوله : تأخير الصلاة عن وقتها : مقصود وقت اداء آنست كه بدون عذر نماز را از آن به عقبتر اندازد .
قوله : و الكذب : يعنى چيزى بگويد كه خلاف واقع باشد چه از روى مزاح بوده و چه از روى جدّ و قصد .
قوله : و ضرب المسلم به غير حق : نه به مثل ضربى كه به منظور تأديب است همچون اجراء حدّ و تعزير .
قوله : كتمان الشهادة : يعنى بعد از اينكه صحنه يا حادثهاى را نظاره و ملاحظه نموده و اداء آن منحصرا وابسته به او است حاضر به شهادت نشود .
قوله : و الرشوه : كلمه [ رشوه ] مثلث الراء بوده و آن
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 226
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٢٦