ب : و براى ( مرجف ) نيز سهمى منظور نمىكنند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
( مرجف ) كسى است كه نيرو و قوه مشركين و كثرت آنها را براى مسلمين بازگو مىكند بطورى كه منجر به ضعف مسلمين مىگردد .
و از ظاهر كلمات استفاده مىشود كه از [ مخذّل ] اخص مىباشد .
و بديهى است وقتى براى خود اين افراد سهمى منظور نباشد جهت مركبشان بطريق اولى چيزى ثابت نيست .
قوله : مرجف : به صيغه اسم فاعل .
قوله : الخذلان : بكسر خاء و سكون ذال به معناى ترك يارى مىباشد .
قوله : انّه اخص من المخذل : وجه اخص بودن مرجف از مخذل اين است كه مرجف خصوص كسى است كه فقط قوت و كثرت اعداء را بيان كند ولى مخذل شخصى است كه هم به اين گفتار اقدام كند و هم به غير آن .
قوله : و اذا لم يسهم له : ضمير به [ مرجف ] عود مىكند .
متن :
و لا للقحم بفتح القاف و سكون الحاء و هو الكبير الهرم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
ج : و براى [ قحم ] نيز سهمى نمىباشد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه [ قحم ] بفتح قاف و سكون حاء عبارت است از اسب پير و مسن
متن :
و الضرع بفتح الضاد المعجمة و الراءو هو الصغير
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 105
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٠٥