شارح ( ره ) مىفرماين :
حكمت اين حكم اين است كه بدين وسيله از اضطراب و بىتابى نمودن حيوان جلوگيرى مىكنند يا مىتوانند دست چپ حيوان را از سمّ تا زانو بسته و او را روى دست راست ايستاده قرار دهند .
البته بهر دو نحو اگر عمل شود مجزى است زيرا بر طبق هردو روايت وارد شده است .
مترجم گويد :
اما روايتى كه دلالت بر فرموده مصنف در متن مىكند حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 134 به اين شرح نقل فرموده :
محمد بن يعقوب از ابى على الاشعرى از محمد بن عبد الجبار از صفوان بن يحيى از عبد اللّه بن سنان از ابيعبد اللّه عليه السلم فى قول اللّه عزّ و جلّ :
( و اذكروا اسم اللّه عليها صواف ) .
قال : ذلك حين تصف للنحر يربط يديها ما بين الخف الى الرّكبه ، و وجوب جنوبها اذا وقعت على الارض .
و اما روايتى كه بر فرموده شارح ( ره ) در شرح دلالت دارد حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 10 ص 135 به اين شرح نقل نموده :
محمد بن يعقوب از محمد بن يحيى از محمد بن الحسين از عبد الرحمن بن ابى هاشم العجلى از ابى خديجه قال :
رأيت ابا عبد الله عليه السلام و هو ينحر بدنته معقولة يدها
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 87
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٧