سپس فرموده :
و در معناى قلع و كندن است قطع درخت از ريشه و در اين صورت نيز كفاره واجب است .
تنبيه
در اين تنبيه مرحوم شارح به دو امر اشاره مىفرماين :
1 - مناط صغير بودن يا كبير بودن درخت حكم عرفى است .
2 - حكم بوجوب كفاره براى مطلق درخت چه صغير و چه كبير مشهور بين فقهاء است منتهيا در صغير قائل به شاة و در كبير بقره را واجب نمودهاند و مدركشان بر ثبوت كفاره در مطلق قلع شجر روايت مرسلهاى مىباشد .
مؤلف گويد :
مقصود از روايت نامبرده حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 301 به اين شرح نقل مىكند :
محمد بن على بن الحسين باسنادش از موسى بن القاسم قال :
روى اصحابنا عن احدهما عليهما السلام انّه قال : اذا كان فى دار الرجل شجرة من شجرة الحرم لم تنزع فان اراد نزعها كفر به ذبح بقرة يتصدّق بلحمها على المساكين .
متن :
أو ادهن بمطيب ، و لو لضرورة ، أما غير المطيب فلا شيء فيه ، و إن أثم .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 320
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٢٠