صوم عود مىكند .
متن :
( و قال ابنا بابويه و الشيخ في النهاية ) يمرن ( لتسع ) ، و الأول أجود و لكن يشدد للتسع ، و لو أطاق بعض النهار خاصة فعل ، و يتخير بين نية الوجوب و الندب ، لأن الغرض التمرين على فعل الواجب ، ذكره المصنف و غيره ، و إن كان الندب أولى .
شرح فارسى :
مصنّف ( ره ) مىفرماين :
مرحوم صدوقان و شيخ طوسى در كتاب نهايه استحباب تمرين را در نه سالگى دانستهاند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
قول اوّل بهتر از اين قول مىباشد ولى مىتوان گفت در نه سالگى بر طفل سخت بگيرند .
مؤلف گويد :
شايد وجه اجود بودن قول اوّل دو امر باشد :
الف : بيانى است كه مرحوم علّامه در مختلف فرموده و آن اينست كه :
روزه اطفال قبل از بلوغ بعنوان تمرين و بمجرّد عادت دادن ايشان است و در محلّش مقرّر است كه تمرين دادن اطفال با بودن طاقت از هفت سالگى به بعد مستحبّ است زيرا تمرين دادن از اينهنگام ايشان را بهتر با عبادات مأنوس مىنمايد و مشاق تكاليف بوجه اسهل از ايشان برداشته مىشود .
ب : چنانچه گذشت حكم مزبور در مطلق اطفال است چه صبيان و چه صبيّات و پرواضح است كه در ( 9 ) سالگى در خصوص صبيّات عبادات و تكاليف ديگر واجب مىشود نه مستحب و اساسا در اين سن تمرين در
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 87
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٧