در ج 7 ص 45 نقل فرموده :
ولى علاوه بر اينكه اين روايت مكتوبه بوده و از نظر ارباب اصطلاح احاديث مكتوبه اعتبارى ندارند مشتمل بر مضمونى است كه از نظر مذهب اهل حق مقبول نبوده لذا هيچ اعتمادى به اين حديث نبوده و از درجه اعتبار ساقط است از اينرو صلاح در اين ديده شد كه از نقل آن در اين كتاب خوددارى نمود و به همين مقدار از آدرس اكتفاء نمائيم .
قوله : و ان كان واحدا : ضمير در [ كان ] به غسل راجعست .
قوله : او مطلق الغسل : چه غسل ليلى و چه نهارى .
قوله : بالنسبة الى المقبل : يعنى روزه فردا .
قوله : و يمكن ان يريد كونه مطلقا شرطا فيه مطلقا : ضمير در [ يريد ] به مصنّف و در [ كونه ] به غسل راجع بوده و مراد از [ مطلقا ] اوّلى مطلق غسل چه ليلى و چه نهارى مىباشد و ضمير در [ فيه ] بصوم راجع بوده و منظور از [ مطلقا ] دوّمى اعمّ از صوم حاضر و مقبل مىباشد .
قوله : فلا يكون شرطا فى صحّته : ضمير در [ يكون ] به غسل راجع بوده و در [ صحّته ] به صوم عود مىكند .
قوله : نعم هو شرط فى اليوم : ضمير [ هو ] به غسل راجع است .
قوله : و يدخل فى غسل الصّبح لو اجتمعا :
شارح ( ره ) مىفرماين :
در صورتى كه غسل شب با غسل نماز صبح اجتماع كند زن مىتواند آنها را تداخل داده و يك غسل به نيّت هردو نمايد .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 80
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٨٠