أحوط ، فعلى ما اخترناه ، لو تعارض المشي في الظل بطريق قصير ، و في غيره بطويل قدم القصير ، و أولى منه لو كان القصير أطولها ظلا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
از تكاليفى كه به عهده معتكف است اينكه در صورت جواز خروج از مقرّ خود حق ندارد در جائى بنشيند و يا در زير سايهبانى از روى اختيار حركت كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
كلمه ( اختيارا ) يا قيد براى ( لا يجلس ) و ( لا يمشى ) هر دو هست يا فقط در خصوص دوّمى مىباشد چه آنكه اضطرار در آن روشنتر است مثل اينكه براى راه يافتن بمقصدش طريقى را كه سايهبان نداشته باشد پيدا نكرد .
فرع
اگر براى معتكف به طرف مقصدش دو راه باشد :
الف : راهى كه مسافتش كوتاه ولى سرپوشيده است .
ب : راهى كه مسافتش طويل امّا بدون سقف مىباشد .
لازم است راه دوّم را برود اگرچه راهش بيشتر و دور تر بشود .
و اگر هردو راه مسقّف و سرپوشيده باشد لازم است راهى كه مقدار سقفش كمتر است اختيار كند و چنانچه هردو از نظر مقدار سقف با هم برابر باشند تكليف اينست كه راه نزديكتر بمقصدش را انتخاب كند .
قوله : و الموجود فى النّصوص الخ :
سپس مىفرماين :
در روايات اين باب چنين وارد شده كه نشستن وى زير سقف نباشد
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 288
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٨