قنوتها بعد از تكبيرات مىباشد زيرا هر تكبيرى كه گفته مىشود بايد بعد از آن يك قنوت خوانده شود .
قوله : جز آن منها : ضمير در [ منها ] بصلوة عيدان راجعست .
قوله : فيجب حيث تجب : ضمير در [ فيجب ] به كلّ واحد من التكبير و القنوت راجع بوده و ضمير در [ تجب ] به نماز عيد راجعست چنانچه ضميرهاى [ يسنّ حيث يسنّ ] نيز همينطور است .
قوله : و تبطل بالاخلال بهما عمدا : ضمير در [ تبطل ] به نماز عيد و در [ بهما ] به تكبير و قنوت عود مىكند .
قوله : على التّقديرين : يعنى تقدير وجوب و استحباب نماز .
متن :
( و يستحب ) القنوت ( بالمرسوم ) و هو : " اللهم أهل الكبرياء و العظمة " إلى آخره ، و يجوز بغيره ، و بما سنح .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
مستحبّ است قنوت نماز عيدين را به دعاى مرسوم بخوانند .
مبحث احكام نماز عيدين
مؤلف گويد :
براى نماز عيدين احكامى است كه مرحوم مصنّف و شارح ( رهما ) به پارهاى از آنها اشاره فرموده كه ذيلا درج مىشود :
1 - مستحبّ است قنوت اين دو نماز به دعاى مرسوم خوانده شود و آن دعاء اين است :
اللّهم اهل الكبرياء و العظمة ، ( خدايا توئى سزاوار بزرگى و بزرگوارى ) و اهل الجود و الجبروت ، ( و اهل بخشش و بزرگوارى ) .