كلمه تثأب ( با همزه ) نه با واو چنانچه جوهرى نيز آن را با همزه ضبط كرده و گفته در لغت ( تثاءبت ) گويند نه ( تثاوبت ) به معناى خميازه كشيدن است و اين نيز از مكروهات بوده كه در نماز تركش اولى و سزاوار است .
قوله : قاله الجوهرى : ضمير منصوبى در [ قاله ] به [ بالهمز ] راجعست .
متن :
( و التمطي ) : و هو مد اليدين .
فعن الصادق عليه السلام أنهما من الشيطان .
شرح فارسى :
[ كراهت تمطّى در نماز ]
مرحوم مصنّف مىفرماين :
تمطّى نيز در نماز مكروه است .
شارح ( ره ) مىفرماين :
مقصود از آن كشيدن دستها و رفع خستگى نمودن است .
در روايتى از امام صادق عليه السّلام وارد شده كه فرمود :
اين دو عمل ( تمطّى و تثأب ) از شيطان است .
مؤلف گويد :
مقصود از حديث مذكور روايتى است كه صاحب وسائل آن را در ج 4 ص 1259 به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن الحسن باسنادش از علىّ بن ابراهيم از پدرش از ابن ابى عمير از حمّاد از حلبى از ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : سئلته عن الرّجل يتثأّب فى الصّلوة و يتمطّى قال : هو من الشّيطان و لن يملكه .
قوله : انّهما من الشيطان : ضمير تثنيه به تثأب و تمطّى راجعست .