تحريم راجعست و تأنيث آن بملاحظه معنايش كه تكبيرة الاحرام است مىباشد .
قوله : لانّها ذكر لا تبطل بمجرّده : ضمير در [ لانّها ] به تحريم راجع بوده و در [ بمجرّده ] به ذكر عود مىكند .
قوله : و يتحقّق بالانحناء : ضمير در [ يتحقّق ] به ركوع راجع است .
قوله : الى حدّه : يعنى حدّ ركوع .
قوله : و ما زاد عليه : ضمير در [ عليه ] به انحناء عود مىكند .
قوله : و الرّفع منه : ضمير در [ منه ] به ركوع راجعست .
قوله : واجبات زائدة عليه : يعنى على الرّكوع .
قوله : و يتفرّع عليه : يعنى و يتفرّع على كون الانحناء هو الرّكوع خاصّة .
قوله : بطلانها بزيادته كذلك : ضمير در [ بطلانها ] بصلوة و در [ زيادته ] به ركوع راجع بوده و مقصود از [ كذلك ] مجرّد انحناء است .
قوله : و ان لم يصحبه غيره : ضمير منصوبى در [ يصحبه ] و مجرورى در [ غيره ] به انحناء عود مىكند .
قوله : و فيه بحث : مرحوم ملّا احمد تونى در ذيل اينعبارت فرموده :
شايد وجه آن اين باشد كه دليلى بر باطل شدن نماز بمجرّد زيادى انحناء در دست نيست خصوصا انحنائى كه مشتمل بر رفع رأس نباشد .
متن :
و ( كذا الحدث ) المبطل للطهارة من جملة التروك التي يجب اجتنابها .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 27
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٧