قوله : على ما نقله العلّامة : ضمير منصوبى در [ نقله ] باجماع راجعست .
قوله : و لو لاه لأمكن القدح فى ركنيته : ضمير در [ لولاه ] به اجماع راجع بوده و در [ ركنيّته ] به قيام عائد است .
قوله : لانّ زيادته و نقصانه لا يبطلان : ضميرهاى در [ نقصانه ] و [ زيادته ] به قيام عود مىنمايد .
قوله : الّا مع اقترانه بالرّكوع : ضمير در [ اقترانه ] بقيام راجع است .
قوله : و معه يستغنى عن القيام : ضمير در [ معه ] به اقتران راجع است .
قوله : و حينئذ فالركن منه : كلمه [ حينئذ ] يعنى و حين كون ركنيّة القيام اجماعيّا فى الجملة و ضمير در [ منه ] به قيام راجع مىباشد .
قوله : يكون اسناد الابطلال اليه : ضمير در [ اليه ] به قيام متّصل به ركوع راجعست .
قوله : بسبب كونه احد المعرّفين له : ضمير در [ كونه ] به قيام و در [ له ] به بطلان عود مىكند .
قوله : كيف اتّفق : چه متّصل به ركوع بوده و چه غير آن باشد .
قوله : و فى موضع لا تبطل بزيادته او نقصانه : ضمير در [ لا تبطل ] به صلوة و ضمائر مجرورى در [ بزيادته ] و [ نقصانه ] به قيام برمىگردند .
قوله : مستثنى كغيره : يعنى كغير قيام .
متن :
و على الأول ليس مجموع القيام المتصل بالركوع ركنا ، بل
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 24
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٤