امام جماعت تخصيص خورده و تكليف وى اينست كه از سه بار ذكر مزبور را بيشتر نگويد مگر مأمومين طالب اطاله و كثرت بيشترى باشند .
و سپس مىفرمايد :
در جائى كه مصلّى بيش از يك ذكر بگويد دو احتمالى كه در تسبيحات اربعه ذكر شد در اينجا نيز جاريست : يعنى محتمل است مقدار زائد مستحب باشد و احتمال دارد كه واجب تخييرى فرض شود .
قوله : الى ما لا يبلغ السّأم : كلمه [ سأم ] يعنى بدحال شدن .
متن :
و أن يكون العدد ( وترا ) خمسا ، أو سبعا ، أو ما زاد منه و عدد الستين لا ينافيه ، لجواز الزيادة من غير عدّ أو بيان جواز المزدوج .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
مستحب است كه در ركوع به عدد طاق ذكر بگويد .
شارح ( ره ) مىفرماين :
يعنى پنج يا هفت يا بيشتر از آن .
سپس مىفرماين :
اينحكم با عدد شصت تسبيح كه گفتيم از امام صادق عليه السلام در ركوع شنيده شد منافات ندارد زيرا احتمال دارد راوى زياده از شصت را هم شنيده منتهى به حساب نياورده باشد يا بگوئيم فعل حضرت محمول بر جواز عدد مزدوج است .
قوله : او ما زاد منه : ضمير در [ منه ] به سبعا راجعست .
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 436
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٣٦