در [ قرائتهما ] به جمعه و منافقين راجع بوده و مقصود از [ الجمعة ] نماز جمعه مىباشد و ضمير در [ ظهر ] به جمعه راجع است و قائل اين قول مرحوم صدوق و سيّد مرتضى ( ره ) مىباشند .
قوله : لذلك : يعنى علّت اينكه برخى قرائت ايندو سوره را در نماز جمعه و ظهر روز جمعه واجب دانستهاند روايت مذكور مىباشد قوله : و حملت الرّواية على تأكّد الاستحباب جمعا : زيرا در اخبار ديگر قرائت غير سوره جمعه و منافقين را تجويز فرموده از جمله صحيحه على بن يقطين كه مرحوم شيخ آن را در جلد 1 ص 414 از كتاب استبصار به اين شرح نقل فرموده :
محمّد بن احمد بن يحيى از احمد بن محمّد از حسن بن علىّ بن يقطين از برادرش حسين از پدرش على بن يقطين قال : سئلت ابا الحسن الاوّل عليه السّلام عن الرّجل يقرأ فى صلوة الجمعة به غير سورة الجمعة متعمّدا قال لا بأس بذلك .
پس جمع بين اين دو دسته از اخبار آن است كه اخبار طائفه اول را حمل بر استحباب مؤكّد كنيم .
متن :
( و الجمعة و التوحيد في صبحها ) .
و قيل : الجمعة و المنافقين ، و هو مروي أيضا .
شرح فارسى :
مرحوم مصنّف مىفرماين :
مستحب است سوره جمعه و توحيد را در نماز صبح روز جمعه بخوانند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
بعضى فرمودهاند در اين نماز جمعه و منافقين خوانده شود و بر
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 407
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٤٠٧