2 - روايات سيزده روز كه از يك ماه ده و از ماه ديگر سه روز حيض بگيرد .
3 - روايات چهارده كه از هرماه هفت روز اخذ كند .
شارح ( ره ) مىفرماين :
زن در عمل كردن بهريك از اين سه روايت مخيّر است اگر چه افضل آنست روايتى كه با مزاجش موافق و مناسب است اختيار كند بنابراين زنيكه حارّ المزاج است و طبيعتا خون حيض وى بيشتر از بارد المزاج مىباشد به روايت هفت تا هفت تا ( چهارده روز ) و بارد المزاج بروايت شش تا شش تا ( دوازده روز ) و متعادل المزاج بروايت سيزده عمل نمايد .
ناگفته نماند : كه وى در ابتداء نمودن هرروزى از ايّام خون كه بخواهد آن را مبدء شروع قرار دهد مختار بوده و شوهرش هيچگونه حق اعتراضى ندارد گرچه سزاوار و بهتر آنست كه از اوّل شروع خون آغاز نمايد .
لازم بتوضيح است كه اين اختيار نسبت به ماه اوّل است اما در ماههاى بعد لازمست از نظر وقت روزى را اختيار كند كه با ماه اوّل موافق باشد .
مؤلف گويد :
مثلا اگر در ماه اول روز پنجم خون را مبدء قرار داد در ماه دوّم و شهور بعد بايد همين روز را ابتداء عادتش قرار دهد .
امّا اخبار وارده در اين باب اگر چه اسناد تمام آنها صحيح نيست لكن چون اصحاب به آن عمل نمودهاند از اينجهت مورد اطمينان ميباشند .
خبرى كه بر عدد دوازده و چهارده دلالت دارد روايتى است كه
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 333
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٣٣٣