يعنى اگر غسل ترتيبى است واجب و لازمستكه نيّت مزبور با اوّل جزء از سر كه گردن نيز از آن محسوب مىشود مقرون باشد و اگر غسل ارتماسى است با اوّل جزء از بدن كه در آب داخل مىشود بايد نيّت همراه باشد .
ناگفته نماند كه در غسل ارتماسى بمجرّد اينكه اوّل جزء بدن در آب داخل شد لازمست اجزاء ديگر بدون فاصله به تبعيّت آن داخل در آب شوند .
قوله : و واجبه النّية : ضمير مجرورى در [ واجبه ] به غسل راجعست .
قوله : و هى القصد : ضمير [ هى ] به نيّت راجعست .
قوله : الى فعله متقرّيا : ضمير مجرورى در [ فعله ] به غسل راجع بوده و كلمه [ متقرّبا ] منصوب است تا حال باشد از فاعل [ القصد ] .
قوله : و منه الرقبة : ضمير در [ منه ] به رأس راجعست .
قوله : ان كان مرتبا : ضمير در [ كان ] به غسل راجعست .
قوله : بحيث يتبعه الباقى : ضمير منصوبى در [ يتبعه ] به جزء من البدن راجعست .
متن :
« و غسل الرأس و الرقبة » أولا و لا ترتيب بينهما ، لأنهما فيه عضو واحد ، و لا ترتيب في نفس أعضاء الغسل ، بل بينها كأعضاء مسح الوضوء ، بخلاف أعضاء غسله ، فإنه فيها و بينها .
شرح فارسى :
مرحوم مصنف مىفرماين :
سپس بعد از نيّت لازمست سر و گردن شسته شود .
شارح ( ره ) مىفرماين :
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس) — صفحة 284
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٢٨٤