عن : حرف جارّ .
هذا : مجرور به « عن » ، متعلق به اعرض .
قوله : والمليحة نعمت لها : ضمير در « لها » به هند راجع است .
قوله : قوله : على الفظ : يعنى از نظر حركت تابع لفظ آن مىباشد .
قوله : يا حكم الوارث عن عبد الملك :
تجزيه وتركيب
يا : حرف نداء .
حكم : مناداى مفرد معرفه ، مبنى بر ضمّ .
الوارث : اسم فاعل ، صفت براي « حكم » .
عن : حرف جارّ .
عبد الملك : مجرور به « عن » متعلق به « الوارث » . . .
تبلج : فعل امر ، از باب تفعيل وضمير فاعل در آن مستتر است باستتار وجوبي .
الزهراء : مضافاليه براي مفعول مطلق نوعي كه حذف شده وفعلا بجاى آن قرار گرفته است وتقدير كلام : تبلّج تبلّج الزهراء مىباشد .
في : حرف جار و « جنج » مجرور به « في » است ، متعلق به تبلّج .
الّدلك : مضافاليه براي « جنج » .
قوله : امّا نعت لها : ضمير در « لها » به هند برمىگردد .
قوله : على الموضع : يعنى از نظر اعراب تابع محل آن است چه آنكه محل هند بنابر منادى بودن منصوب است .
قوله : يعود الفضل منك على قريش :
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 97
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص٩٧