لام : ابتدائية .
ما : زائده ، وميتوان آنرا موصوله قرار داد وجمله بعدش را صله وعائد آن دانست البتة بحذف صدر صله وتقدير آن للّذى هو متاع الحياة الدنيا مىباشد .
متاع : خبر است بخراى مبتدأ محذوف ، مضاف .
الحياة : مضافاليه ، موصوف .
الدنيا : صفت براي « الحياة » .
شاهد در « ان » مخففه از مثقله است كه از اعمال مهمل شده لذا كلمه « كلّ » كه اسم آن است مرفوع آمده .
قوله : وان كلّ لما جميع لدينا محضرون : آية ( 32 ) از سوره يس .
تجزيه وتركيب
ان : از حروف مشبهة بالفعل ، مخفّفه از مثقله ، در اينجا مهمل از عمل مىباشد ، مبنى .
كلّ : مبتدأ .
لمّا : زائده .
جميع : تأكيد براي « كلّ » .
لدينا : مضاف ومضافاليه ومضاف ظرف بوده ومتعلق است به محضرون .
محضرون : خبر است براي « كل » .
شاهد در « ان » مخفّفه از مثقله است كه از اعمال بازمانده فلذا كلمه « كلّ » كه اسم آنست مرفوع آمده .
قوله : وقراءة حفص : يعنى ولنا على جواز الاعمال قراءة حفص .
قوله : ان هذان لساحران : آية ( 63 ) از سوره طه .
الكلام الغني (شرح فارسى بر باب اول مغنى) (فارسى) — صفحة 147
مساهمون: سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
ص١٤٧