ترجمه :
نوع پنجم معتلّ الفاء و اللّام
معتلّ الفاء و اللّام كلمهاى است كه فاء الفعل و لام الفعلش حرف علّه باشد و به آن لفيف مفروق گويند مانند وقى ( نگاه داشت ) همچون رمى ، يقى ( نگاه مىدارد ) ، يقيان ( نگاه مىدارند دو نفر ) ، يقون ( نگاه مىدارند چند نفر ) تا آخر چهارده صيغه .
و صيغه امر حاضر از آن ق ( نگاه دار ) بوده كه داراى يك حرف است و مىبايد با آن در حالت وقف هاء همراه باشد يعنى بگوئيم : قه .
و در تأكيد آن با نون ثقيله مىگوئى :
قينّ : نگاه دار البتّه البتّه تو يكمرد حاضر .
قيانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما دو مرد حاضر .
قنّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما مردان حاضر .
قنّ : نگاه دار البتّه البتّه تو يكزن حاضر .
قيانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما دو زن حاضر .
قينانّ : نگاه داريد البتّه البتّه شما زنان حاضر .
و در تأكيد آن با نون خفيفه مىگوئى :
قين : نگاه دار البتّه تو يكمرد حاضر .
قن : نگاه داريد البتّه شما مردان حاضر .
قن : نگاه دار البتّه تو يكزن حاضر .
و در امر حاضر از « وجى ، يوجى » كه مانند رضى ، يرضى است مىگوئى :
ايج ( بساى سمّ چهارپا را ) مانند ارض .