حامَّة
: خاصّهء مرد از اهل و اولاد و خويشان و قبيله . ر . ح م م و حامتك قطيعه . ن 53 ص 1025 س 3
حامِد
: ستايشگر ، حمد كننده ، درود فرستنده ، سپاسگزار ، ستاينده . ج . حوامد ر . م ح د و لا يحمد حامد الاربه . خ 16 ص 69 س 9
حامِل
: برنده ، حمل كننده ، باردار ، بردارندهء چيزى بر خود ، نگاهدارنده ، باربردار . ر . ح م ل - حامل ، نعت فاعلى از حمل است .
أنتم كالمرأة الحامل . خ 70 ص 166 س 3 حامل ضب لصاحبه . خ 148 ص 452 س 5 فانى حاملكم على سبيل الجنة . خ 155 ص 487 س 4 و حاملا لمن حمله . خ 189 ص 642 س 2 هى حامل فتمسك . ن 24 ص 877 س 12
حامِليه
: م . حامل : برنده ، حمل كننده ، باردار ، بردارندهء چيزى بر خود ، نگاهدارنده ، باربردار . ر . ح م ل - حامليه ، همان حاملين يعنى اسم جمع مذكر سالم است . نون جمع چون به ضمير ( ه ) اضافه شد ساقط گشت .
يموت العلم بموت حامليه . ك 139 ص 1157 س 4
حانَ
: فرا رسيد ، نزديك شد وقت رسيدن آن . ر . ح ى ن - حان فعل ماضى مفرد مذكر غايب اجوف ثلاثى مجرّد . در ص 1119 معنى طلبى منفى ( نزديك مباد . ) دارد .
حان انسلاخه . ن 45 ص 973 س 10 لا حان حينك . ك 74 ص 1119 س 2
حانَّة
: ناقهاى كه از جدائى بچّهء خود بنالد . ر . ح ن ن - حانّه ، نعت فاعلى از حنين .
و حنين الحانّة . خ 114 ص 359 س 3
حاوَلَ
: قصد كرد . مص . محاولة ر . ح و ل - حاول ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب باب مفاعله .
در ص 518 چون فاعلش جمع است معنى جمع ( قصد كردند ) مىدهد .
و حاول الفكر المبرأ . خ 90 ص 234 س 12