تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ لغات نهج البلاغه (فارسى) — صفحة 437

مساهمون:

ص٤٣٧
- لا تقطع ، فعل نهى مفرد مذكر حاضر همراه با نون تأكيد ثقيله . و لا تقطعن لاحد . ن 53 ص 1025 س 3

تَقْطَعُونَ

: مىبريد ، قطع مىكنيد . ر . ق ط ع - تقطعون ، فعل مضارع جمع مذكّر حاضر ثلاثى مجرّد است . در اينجا به معنى ماضى استمرارى ( مىبريديد ) آمده است . و تقطعون ارحامكم . خ 26 ص 92 س 5

تُقْعِدُ

: باز مىدارى . مص . اقعاد ر . ق ع د - تقعد ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر . در اينجا مضارع ، معنى امر ( بازدار ) مىدهد . و تقعد عنهم جندك و اعوانك . ن 53 ص 1021 س 2

تَقْفُو

: در پى مىرود . ر . ق ف و - تقفو ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ناقص واوى . در اينجا چون فاعل آن جمع ( الحلائب ) است . لذا معنى جمع ( در پى مىروند ) دارد . تقفوها الحلائب . خ 124 ص 383 س 10

تَقِفى

: مىايستى . ر . و ق ف - تقفى ، فعل مضارع مفرد مؤنث حاضر مثال واوى ثلاثى مجرّد است . در اينجا معنى امر ( بايست ) مىدهد . تقفى بين يدي . خ 234 ص 816 س 3

تُقِلَّ

: بلند كند ، بردارد . مص . اقلال ر . ق ل ل - تقل ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب باب افعال . فتقله او تهويه . خ 228 ص 746 س 4

تَقِلَّ

: كم باشد . ر . ق ل ل - تقل ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مضاعف ثلاثى مجرّد . و تقل معه حاجته . ن 53 ص 1010 س 3

تَقِلْ

: دشمن دارى . ر . ق ل ى