و التقصير فى حسن العمل . ك 376 ص 1269 س 2
تَقَضَّتْ
: سپرى شد ، نيست و نابود شد . مص . تقضّى ر . ق ض ى - تقضت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفعّل است .
و تقضت الدهور . خ 82 ص 184 س 7
تَقْضَمُ
: مىجود . ر . ق ض م - تقضم ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است .
فى فم جرادة تقضمها . خ 215 ص 714 س 7
تَقْضِىَ
: بر آورده مىسازد . ر . ق ض ى - تقضى ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ناقص يائى ثلاثى مجرّد است .
و تقضى منه شهواتها . خ 227 ص 740 س 3
تَقَضّى
: سپرى گرديدن ، نيست و نابود شدن . ر . ق ض ى - تقضى ، مصدر باب تفعّل است .
و تقضى العمر . خ 163 ص 526 س 14
تَقْطِرُ
: مىچكانى ، مىريزى . مص . اقطار ر . ق ط ر - تقطر ، فعل مضارع مفرد مذكر حاضر از باب افعال است .
فانظر عند من تقطره . ك 338 ص 1248 س 6
تَقْطَعُ
: بريده مىشود . ر . ق ط ع - تقطع ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مجهول ثلاثى مجرّد است .
و بالتقوى تقطع حمة الخطايا . خ 156 ص 494 س 13 تقطع فيها الارحام . خ 151 ص 464 س 6 و تقطع اسبابه . خ 205 ص 676 س 14
تَقَطَّعَتْ
: پاره پاره و بخش بخش گرديد . مص . تقطّع ر . ق ط ع - تقطعت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفعّل .
و تقطعت الالسنة . خ 212 ص 699 س 2
لا تُقْطِعَنَّ
: البتّه زمين واگذار مكن . ر . ق ط ع