- تفويق ، مصدر باب تفعيل است . فواق يا فواق به معنى فاصلهء دو دوشيدن چهار پاست و گويند به معنى باز و بسته كردن انگشتها براى دوشيدن است . سيد رضى گويد فواق به معنى يك بار شيردادن بچّه شتر است .
تراث محمد ( ص ) تفويقا . خ 76 ص 175 س 2
تفئى
: بازگردد . ر . ف ى ء - تفئى ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است . در اينجا منصوب به حتّى شده است .
حتى تفئى الشمس . ن 52 ص 986 س 3
لا تَفيئُون
: باز نمىگرديد . ر . ف ى ء لا تفيئون الى خير . خ 234 ص 815 س 9
تَفيضُ
: فراوان مىشود . ر . ف ى ض - تفيض ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب اجوف يائى ثلاثى مجرّد است . چون فاعل آن ، ( لئام ) جمع است در اينجا معنى ( فراوان مىشوند ) مىدهد .
و تفيض اللئام فيضا . خ 107 ص 324 س 10
لا تُقاتِلَنَّ
: البته نبايد كارزار كنى . مص . مقاتلة ر . ق ت ل - لا تقاتلن ، فعل نهى مفرد مذكّر حاضر از باب مفاعله است كه همراه با نون تأكيد آمده است .
لا تقاتلن الا من قاتلك . ن 12 ص 856 س 2
لا تُقاتِلُوا
: كارزار نكنيد . مص . مقاتلة ر . ق ت ل - لا تقاتلوا ، فعل نهى جمع مذكّر حاضر از باب مفاعله است .
لا تقاتلوهم حتى يبدؤكم . ن 14 ص 858 س 3
تُقاتِلُوَن
: كارزار مىكنيد . مص . مقاتلة ر . ق ت ل - تقاتلون ، فعل مضارع جمع مذكر حاضر از باب مفاعله است .
اى امام بعدى تقاتلون . خ 29 ص 103 س 4
ما تَقادَمَتْ
: ديرينه نشده است . مص . تقادم ر . ق د م - تقادمت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب از باب تفاعل