تَحَكُّم
: حكم كردن ، فرمانروايى كردن ، حكومت كردن . ر . ح ك م - تحكم ، مصدر باب تفعّل است .
و تحكما فى البياعات . ن 53 ص 1017 س 8
تَحْكيم
: استوار كردن ، محكم كردن ، حاكم گردانيدن كسى را در امرى . ر . ح ك م - تحكيم ، مصدر باب تفعيل است .
اجلا فى التحكيم . خ 125 ص 386 س 13
تَحِلَّ
: وارد شود ، فرود آيد . ر . ح ل ل - تحل ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مضاعف ثلاثى مجرّد است . در اينجا چون كلمهء حتى بر آن داخل شده به تقدير حرف ناصب ( ان ) منصوب شده است .
حتى تحل بنا . خ 32 ص 107 س 4
تَحُلُّ
: وارد مىشود ، فرود مىآيد . ر . ح ل ل - تحل ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب مضاعف ثلاثى مجرّد است . در ص 153 به صورت فعل نفى مضارع ( وارد نمىشود . ) آمده است .
و تحل معه القارعة و النقمة . خ 147 ص 448 س 12 و لا تحل به بعد الموت . خ 63 ص 153 س 14
تَحْلُبُ
: مىدوشد . ر . ح ل ب - تحلب ، فعل مضارع مفرد مؤنث غايب ثلاثى مجرّد است .
و تحلب عبيط الدماء . خ 151 ص 464 س 4
تَحَلَّتْ
: آرايش يافت ، زيور بست . مص . تجلّى ر . ح ل ى - تحلت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب ناقص يائى از باب تفعّل است .
و تحلت بالآمال . خ 110 ص 341 س 3
تَحْلِفُون
: سوگند مىخوريد . ر . ح ل ف - تحلفون ، فعل مضارع جمع مذكر حاضر ثلاثى مجرّد است .
و تحلفون من غير اضطرار . خ 229 ص 755 س 8
تَحَلّى
: زيور بست ، آرايش يافت . مص . تحلّى ر . ح ل ى