ثم انشأه سبحانه . خ 1 ص 26 س 5 انشأه فى ظلمات الارحام . خ 82 ص 195 س 3 و انشأهم على صور مختلفات . خ 90 ص 248 س 4 حتى انشألها . خ 90 ص 258 س 15 و انشأ السحاب . خ 227 ص 740 س 11 فعل منه انشأه . خ 228 ص 746 س 10
انْشاز
: م . نَشْز : مكان مرتفع و بلند . ر . ن ش ز و اطال انشازها . خ 202 ص 671 س 5
انْشِدُ
: سوگند مىدهم . مص . انشاد ر . ن ش د - انشد ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افعال است .
و انى انشدك اللّه . خ 163 ص 526 س 9
انْشُرْ
: پراكنده كن ، انتشار بده . ر . ن ش ر - انشر ، فعل امر مفرد مذكر حاضر ثلاثى مجرّد است .
انشر علينا . خ 143 ص 434 س 11
انْصاب
: م . نُصُب : چيزى كه در جايى برپا شده باشد ، بت يا تمثال ، نشانه . ر . ن ص ب فلا تكونوا انصاب الفتن . خ 151 ص 466 س 3 و مواضع انصابها . خ 202 ص 671 س 4
انْصاحَتْ
: خشكيد و از هم شكافت . مص . انصياح ر . ص و ح - انصاحت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب اجوف واوى از باب افتعال است .
قد انصاحت جبالنا . خ ص 358 س 3
انْصار
: م . نَصير : يارى كننده ، يار و مددكار . ر . ن ص ر و شرفا لانصاره . خ 189 ص 641 س 3 لا تهزم انصاره . خ 189 ص 641 س 7 ان الناس انصاره . ك ص 1179 س
انْصاف
: م . نصف : نيمه ، 2 / 1 . ر . ن ص ف فمواريثهن على الانصاف . خ ص 179 س -
انْصاف
: داد دادن ، عدل و داد كردن ، راستى كردن ، ميانهروى ، به نيمه رسيدن . ر . ن ص ف - انصاف ، مصدر باب افعال است .
و الانصاف للخلق . خ 234 ص 800 س 5