انْصِفَنَّ
: البتّه به عدل و داد رفتار خواهم كرد . ر . ن ص ف - انصفن ، فعل مضارع متكلم وحدهء ثلاثى مجرد است .
نون مشدّد در انتهاى آن براى تأكيد آمده است .
و ايم اللّه لانصفن المظلوم . خ 136 ص 417 س 5
انْصِفُوا
: عدل و داد را مراعات كنيد . مص . انصاف ر . ن ص ف - انصفوا ، فعل امر جمع مذكر حاضر از باب افعال است .
فانصفوا الناس . ن 51 ص 984 س 7
انْضِيَتْ
: لاغر شد . مص . انضاء ر . ن ض و - انضيت ، فعل ماضى مفرد مؤنث غايب مجهول از باب افعال است .
و انضيت الابدان . ن 15 ص 861 س 1
انْطَقَ
: به سخن آورد . مص . انطاق ر . ن ط ق - انطق ، فعل ماضى مفرد مذكر غايب از باب افعال است .
در ص 131 س 1 به وسيلهء ( ما ) ى نافيه ، منفى شده است .
فما انطق مادحه . خ 44 ص 131 س 1 على من انطقك . ك 403 ص 1278 س 4
انْطِقُ
: به سخن مىآورم ، گويا مىسازم . مص . انطاق ر . ن ط ق - انطق ، فعل مضارع متكلم وحده از باب افعال است .
اليوم انطق لكم . خ 4 ص 55 س 8
انْطِقُ
: سخن مىگويم . ر . ن ط ق - انطق ، فعل مضارع متكلم ثلاثى مجرد است . در اينجا به واسطه حرف نفى ( ما ) معنى منفى يافته است .
ما انطق الا صادقا . خ 174 ص 564 س 10
انْظُرُ
: نگاه مىكنم ، مىنگرم . ر . ن ظ ر - انظر ، فعل مضارع متكلم وحدهء ثلاثى مجرّد است .
كأنى انظر الى مسجدها . خ 13 ص 64 س 5 لكأنى انظر الى ضليل . خ 100 ص 298 س 2