تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ و آثار اسلامى (مكه مكرمه و مدينه منوره) (فارسى) — صفحة 311

مساهمون:

ص٣١١
عبارت بر آن ديده است : « من رسولِ پيامبر خدا عيسى بن مريم بر مردم اين قريه بوده‌ام » . « 1 » لشكريان قريش از « جماء عاقر » نيز براى جنگ با پيامبر صلى الله عليه و آله در احد ساماندهى و آماده شده‌اند .

ب - وادىها « 2 »

1 . عَقيق

اين وادى به سه بخش « صغير » ، « كبير » و « اكبر » تقسيم شده است . « 3 » قسمت اكبر آن در اختيار حضرت على عليه السلام بوده كه 23 چاه در آن كنده بودند . اين چاه‌ها در منطقهء مسجد شجرهء كنونى بوده و به همين جهت هنوز مسجد شجره به « مسجد ابيار » يا « آبار على » معروف است . اين سه وادى در ابتدا به اقطاع بلال بن حارث المزنى در آمد و پس از وى ، به دست ابو بكر و عمر افتاد . از پيامبر صلى الله عليه و آله احاديث زيادى در فضل اين وادى نقل شده و آن حضرت آن را مبارك خوانده‌اند . « 4 » از ايشان نقل شده است كه جبرئيل عليه السلام در شبى نازل شد و از جانب خداوند فرمود : در اين وادى مبارك نماز بگزار . « 5 » گفتنى است آب اين وادى از طائف سرازير شده و سپس از سمت غربى مدينه مىگذرد . بنابراين ، طولانىترين وادىهاى حجاز است . « 6 » به سبب آب اين وادى ، مناطق پيرامونىِ آن حاصل‌خيز و داراى آب وهوايى خوب هستند . قصر عروةبن زبير ، سعيد بن عاص و مروان بن حكم در كنار اين وادى ساخته شده بود .
هامش
( 1 ) . ابن شبه ، همان ، ج 1 ، ص 149 ( 2 ) . وادى به معناى « دره » و يا راهى است كه در آن آب جارى مىشود . ( 3 ) . يعقوبى ، البلدان ، ص 76 ( 4 ) . ابن شبه ، تاريخ المدينة المنوره ، ج 1 ، ص 148 ؛ فيروزآبادى ، المغانم المطابه فى معالم طابه ، ص 270 ( 5 ) . محمد بن سليمان ، جمع الفوائد من جامع الاصول و مجمع الزوائد ، ج 1 ، ص 566 ( 6 ) . الياس عبدالغنى ، تاريخ المدينة المنوره ، ص 120